Hipertrichoza – syndrom wilkołaka. Objawy, przyczyny i sposoby leczenia.

Hipertrichoza – jakie ma objawy?

Hipertrichoza zwana potocznie syndromem wilkołaka jest chorobą skóry polegająca na jej nadmiernym owłosieniu, które nie ma przyczyny endokrynologicznej (hormonalnej), może wystąpić w dowolnej okolicy ciała, zarówno u kobiet, jak i u mężczyzn. Nie należy łączyć tej choroby z likantropią kliniczną, która jest rzadkim zespołem psychiatrycznym który wiąże się z urojeniami. Osobie dotkniętej chorobą wydaje się, że może się przekształcić w wilkołaka lub, że jest zwierzęciem.

W przypadku hipertrichozy (syndromu wilkołaka) stosuje się dwie metody klasyfikacji.
Jedna dzieli na:

  1. Hipertrichoza uogólniona – nadmierne owłosienie dotyczy całego ciała;
  2. Hipertrichoza miejscowa – nadmierne owłosienie ograniczone jest do określonych miejsc;

Druga dzieli na:

  1. Hipertricozy wrodzone (defekty genetyczne, niezmiernie rzadkie);
  2. Hipertrichozy nabyte (wtórne do innych chorób, stosowanych leków, nowotworów, zaburzeń odżywiania, anoreksji – zwykle zmiany są odwracalne i można je skutecznie leczyć);

Hipertrichoza to dolegliwość, którą często rozpoznać można nawet gołym okiem. Nadmierne owłosienie widoczne jest nie tylko na tych częściach ciała, które zwykle mają włosy, ale także na tych, które u zdrowych osób są nieowłosione, takich jak twarz czy dłonie. Pierwszy potwierdzony przypadek pochodzi z przełomu XVI i XVII wieku i dotyczy niejakiego Petrusa Gonsalvusa z Wysp Kanaryjskich i jego dzieci, których portrety zachowały się do dziś. Zapiski autorstwa bolońskiego lekarza Ulissesa Aldrovandiego w pracy Monstrorum historia z 1642 roku rzucają światło na sposób, w jaki widziane były osoby dotknięte tą chorobą.

Petrus Gonsalvus urodził się pokryty włosami. Hipertrichoza – syndrom wilkołaka

Petrus Gonsalvus

Jakie są przyczyny hipertrichozy?

Wrodzone formy nadmiernego owłosienia są rzadkie. Od średniowiecza odnotowano tylko 50 przypadków wrodzonej hipertrichozy. Wrodzona uogólniona hipertrychoza występuje u jednej rodziny w Meksyku. Nabyta hipertrichoza i hirsutyzm są bardziej powszechne. Na przykład hirsutyzm występuje u około 10% kobiet w wieku od 18 do 45 lat. Hipertrichoza jest często błędnie klasyfikowana jako hirsutyzm.  Hirsutyzm jest typem nadmiernego owłosienia występującego wyłącznie u kobiet i dzieci, wynikającym z nadmiernego wzrostu włosów wrażliwych na androgeny.  U pacjentów z hirsutyzmem włosy rosną jak u dorosłych mężczyzn.

Kilka leków może powodować uogólnioną lub miejscową nabytą hipertrichozę, w tym:

  • przeciwdrgawkowe: fenytoina,
  • immunosupresyjne: cyklosporyna,
  • rozszerzające naczynia: diazoksyd, minokydyl,
  • antybiotyki: streptomycyna,
  • diuretyki: acetalozamid,
  • światłoczułe: psoralen.

Nabyta hipertrichoza jest zwykle odwracalna po odstawieniu tych leków.

Podsumowanie

Hipertrichoza (syndrom wilkołaka) należy do jednej z tych chorób, które wzbudzały w ludziach strach. Chorzy na hipertrichozę często byli wykluczani ze społeczeństwa lub traktowani jak wybryki natury, nadające się jedynie do pokazywania w cyrku jako cyrkowcy, najlepiej wykorzystując ich niezwykły wygląd: Fedor Jeftichew („Jo-Jo the Dog- face Man”), Stephan Bibrowski („Lionel the Lion-face Man”), Jesús „Chuy” Aceves („Wolfman”), Annie Jones („brodata kobieta”) i Alice Elizabeth Doherty („The Minnesota Woolly Girl”).

Uważa się, że pierwsze historie o wilkołakach, pochodzące jeszcze z czasów starożytnych, mają źródło właśnie w tej chorobie.

Hipertrichoza przykład. Ojciec i syn.

Portret Fedora Jeftichewa, chorego na hipertrichozeKrao Farini jako „Brakujące ogniwo”. Objawy, przyczyny i sposoby leczenia.

lek. Miłosz Kuświk

Umów wizytę online

Żródło:
https://en.wikipedia.org/wiki/Hypertrichosis

e-medycy logo

Dane teleadresowe

  • Internetowe Centrum Medyczne
    ul. Telefoniczna 23H/7
    91-728 Łódź

  • NIP: 6182135423
  • Godziny otwarcia: 24/7
  • Tel.: 601 580 426
  • Tel.: 793 164 564
  • E-mail: kontakt@e-medycy.pl

Copyright © 2020 Wszelkie prawa zastrzeżone. Realizacja: einkubator.com